W dwustopniowym procesie recyklingu tworzyw sztucznych oferowanym przez ENGEL, ten etap jest pomijany. W zależności od zastosowanego recyklatu oszczędza się ponad 400 Wh energii na kilogram tworzywa sztucznego. Odpowiada to redukcji emisji CO 2 o 30%. Obsługa maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych Poziom 3 Polskiej Ramy Kwalifikacji, określony dla kwalifikacji cząstkowej Ogólne informacje o zawodzie Operator maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych to aktualnie atrakcyjny zawód o szerokim zapotrzebowaniu na rynku pracy i dużych możliwościach zatrudnienia. 3. Palnik MatriX-Plus z regulacją spalania Lambda Pro. Produkt wyposażony jest w palnik MatriX-Plus z układem regulacji spalania Lambda Pro. To innowacyjne rozwiązanie pozwala na trwałą wysoką sprawność kotła oraz niskie emisje spalin. Dzięki temu można osiągnąć optymalne wykorzystanie gazu i zmniejszyć wpływ na środowisko. 4. W ramach kodów identyfikacyjnych tworzyw sztucznych, numer 3 odpowiada materiałom, które wyróżniają się rzadkim recyklingiem i mniejszym wykorzystaniem w łańcuchu żywnościowym ze względu na łatwość w uwalnianiu różnych toksyn. Jednak ze względu na wysoką odporność na kwasy, jak również jego twardość, jest on stosowany Obróbka CNC tworzyw sztucznych stosowana jest często w szeroko pojętej reklamie, wytwarzaniu form i modeli, elementów wzornictwa przemysłowego, do części maszyn a także w przemyśle do najróżniejszych zastosowań. Frezowanie tworzyw sztucznych. Frezowanie tworzyw sztucznych polega na nadawaniu kształtu obrabianego materiału poprzez Waga produktu z opakowaniem jednostkowym: 300 kg. 12000,00 zł. 11 000 zł. Często sprzedaje. Osoba prywatna. Zobacz Wtryskarki w Tworzywa sztuczne na Allegro Lokalnie. Najlepsze oferty w atrakcyjnej cenie. Radość zakupów i 100% bezpieczeństwa dla każdej transakcji. Sprawdź Teraz! . P25 jest przeznaczony do unieszkodliwiania odpadów medycznych, zaka??nych, ska??one odpady typu „red bag” (czerwona torba), opatrunków chirurgicznych, testów i urzÄ?dze?? testowych z tworzyw sztucznych oraz innych odpadów. Spalarnia z komorÄ? o pojemno??ci 0,65 m3 (ok. 350 kg ??adowno??ci) utylizuje ok. 60 kg ??adunku na godzinÄ?. KORZY??CI: Szybkie, ca??kowite i wydajne unieszkodliwianie odpadów Masywny ceramiczny grill umo??liwiajÄ?ce spalanie od spodu wk??adu. 350 kg wsadu. WklÄ?s??e ogniotrwa??e dno dzia??ajÄ?ce jak palenisko na wk??adane przez wsad odpady. Izolowane i ogniotrwa??e wyko??czenie komory wtórnej powodujÄ?ce utrzymanie temperatury na wylocie gazów dochodzÄ?cej do 1000 °C i sekundowym czasem retencji (dopalania). Minimum instalowania i w??Ä?cznik czasowy Fabrycznie zmontowane aluminiowe poszycie ze stali ogniotrwa??ej i firebrick. Model wyposa??ony jest w monitor i rejestrator. Mo??liwo??Ä? dokupienia dodatkowych akcesoriów. Proste i bezpieczne dzia??anie Du??e doskonale wywa??one drzwi zabezpieczone elektrycznÄ? blokadÄ?. Automatyczny system sterowania zapewnia realizacjÄ? zaprogramowanych czasów spalania i wy??Ä?cza siÄ?. Kontrolka wype??nienia komory wskazuje operatorowi czas do??adowania. Niskie zu??ycie paliwa Programowalne cyfrowe sterowanie utrzymania temperatury, zapewnia ca??kowite spalanie wk??adu przy jednoczesnej oszczÄ?dno??ci paliwa. Ci??nieniowa dmuchawa z kontrolÄ? nadmuchu tworzÄ?ca turbulencje i rozprowadzajÄ?ca powietrze wspomagajÄ?ce spalanie do komory wtórnej. Wtórny palnik aktywowany automatycznie przy ustalonym spadku temperatury zapewnia podtrzymanie wysokiej temperatury przy minimalnym poziomie zu??ycia energii. Wydajno??Ä? P25 do 600 kg w cyklu 10 h przy kaloryczno??ci na poziomie 2200 Kcal/kg. P 25 (HF) HF oznacza High Fire i ró??ni siÄ? typem palników. Wydajno??Ä? P25 HF do 2000 kg w cyklu 24 h przy kaloryczno??ci na poziomie 2200 Kcal/kg i dwukrotnym za??adunku. DANE TECHNICZNEP25 P25 (HF) Wymiary ObjÄ™tość Pojemność350 350kg Waga2100 2100kg DĹ‚ugość2600 2600mm Szerokość1500 1500mm Wysokość7700 7700mm OtwĂłr61 x 71 61 x 71cm ZuĹĽycie paliwa Temperatura spalania Minimalna900 900°C Maksymalna1350 1350°C Dodatkowe informacje Dodatkowa komora spalaniaTAK TAK Czas dodatkowego Monitoring temperaturyTAK TAK TermostatTAK TAK ChĹ‚odzenieTAK TAK Wydajność60 85kg/h Spalarnia medyczna P25 / P25 (HF) Katalog Inciner8 Drukuj E-mail Szczegóły 21 luty 2022 W trosce o czyste powietrze Plastik nie do pieca - piec nie do plastiku Prowadzona od kilku lat przez Fundacja PlasticsEurope Polska kampanii edukacyjno-społeczna pt. „Plastik nie do pieca – piec nie do plastiku” przypomina o szkodliwości spalania odpadów w piecach, przydomowych kotłowniach i na wolnym powietrzu. Na monitorach w autobusach, tramwajach i kolejach dojazdowych w różnych regionach Polski, we Wrocławiu, Łodzi, Białymstoku, Poznaniu oraz w aglomeracji Górnego Śląska emitowany jest krótki animowany spot, w prosty sposób ilustrujący hasło kampanii. Problem złej jakości powietrza w Polsce, szczególnie dotkliwy w okresie jesienno-zimowym, od dłuższego czasu obecny jest w świadomości publicznej. Europejskie statystyki* wskazują, że Polska należy do krajów o najbardziej zanieczyszczonym powietrzu, ponadto znajduje się w czołówce krajów z najwyższym odsetkiem przedwczesnych śmierci spowodowanych złą jakością powietrza. Na większości terytorium Polski za zanieczyszczenie powietrza odpowiada w głównej mierze tzw. niska emisja, czyli emisje z pojazdów oraz z domowych palenisk i kotłowni**. Duży udział ma tu naganne zjawisko spalania odpadów w piecach, a świadomość negatywnych skutków, takich praktyk, wydaje się być w społeczeństwie ciągle bardzo niska, mimo nieustannej obecności tematu smogu w mediach. Odpady tworzyw sztucznych („plastiki”) są często spalane w przydomowych piecach i kotłowniach ze względu na wysoką wartość opałową tego materiału, ale w obecnym systemie gospodarowania odpadami w Polsce nie ma racjonalnego uzasadnienia dla takiego postępowania. Spalając plastik nie tylko marnujemy surowiec do recyklingu, ale także emitujemy do powietrza pyły i inne szkodliwe substancje, przyczyniając się do zwiększenia zanieczyszczenia powietrza w najbliższym otoczeniu, szkodząc sobie i innym. Należy więc uświadomić sobie, że potencjalne znikome korzyści (ewentualna oszczędność opału) nie mogą być żadnym argumentem w zestawieniu z ogromnymi negatywnymi skutkami palenia odpadów, zarówno dla zdrowia ludzkiego, jak i dla środowiska. Czy wiesz, że: Odpady tworzyw to wartościowy materiał, który poprzez recykling mechaniczny można ponownie wykorzystać do wyprodukowania nowych wyrobów. W ten sposób, realizowana jest podstawowa zasada Gospodarki Obiegu Zamkniętego – efektywne wykorzystanie zasobów, poprzez zawracanie ich do obiegu gospodarczego. W Polsce, mimo licznych legislacyjnych zmian w ostatnich latach, nie widać zdecydowanych postępów w zagospodarowaniu odpadów. Wg raportu GUS** w 2018 roku selektywna zbiórka wszystkich odpadów komunalnych wyniosła tylko ok. 29%. To zdecydowanie za mało, by osiągnąć cele wyznaczone w pakiecie GOZ, takie jak np. recykling 50% odpadów komunalnych w roku 2025. Kluczem do sukcesu jest poprawa systemów selektywnej zbiórki i technologii sortowania. Jedna z najnowszych analiz dotyczących odpadów tworzyw sztucznych*** wykazała, że dla odpadów zbieranych selektywnie poziom recyklingu może być nawet 10 razy większy niż dla odzyskanych ze strumienia odpadów zmieszanych. Poziom selektywnej zbiórki odpadów tworzyw sztucznych w Polsce wzrasta bardzo powoli. Wg GUS w 2018 roku zebrano tylko 331 tys. ton (to mniej niż 18% wytworzonych w tym czasie odpadów tworzyw sztucznych) i w porównaniu do 301 tys. ton w roku 2015 jest to wynik bardzo niezadowalający. Bez istotnych zmian systemowych, w tym zaangażowania organizacji handlowych i konsumentów, oraz nieustannego zwiększania świadomości ekologicznej konsumentów osiągnięcie poziomu 50% recyklingu odpadów opakowań z tworzyw sztucznych w roku 2025 jest niewykonalne. W dalszym ciągu podstawowym sposobem zagospodarowania odpadów tworzyw sztucznych w naszym kraju pozostaje niestety składowanie - na składowiska ciągle trafia ok. 43% tych odpadów. Z pozostałej ilości ok. 27% poddawane jest recyklingowi, a ponad 30% odzyskowi energii w przemysłowych instalacjach, spełniających wyśrubowane normy sprawności energetycznej i emisji do środowiska. Praktyka niekotrolowanego spalania odpadów jest w Polsce niestety ciągle powszechna. Z raportu GUS „Ochrona Środowiska w Polsce 2019” wynika że ze spalania w gospodarstwach domowych wytwarzane jest prawie czterokrotnie więcej pyłów niż łącznie emituje sektor produkcji i transformacji energii. Do takiego stanu rzeczy przyczynia się nie tylko palenie paliwem niskiej jakości, ale także spalanie odpadów w piecach, kominkach czy na wolnym powietrzu. Co więcej, ci mieszkańcy, którzy spalają odpady, nie widzą w tym żadnego problemu („dziadkowie i rodzice zawsze spalali śmieci”). Nie zdają sobie jednak sprawy z tego, że obecnie odpadów jest dużo więcej i są to materiały o znacznie bardziej złożonym i różnorodnym składzie niż kilkadziesiąt lat temu. W związku z tym produkty ich spalania mogą równie różnorodne, nieprzewidywalne i często - bardzo szkodliwe. Szkodliwość spalania odpadów w gospodarstwach domowych, zarówno w piecach i kotłach centralnego ogrzewania, czy kominkach, jak w przydomowych paleniskach na otwartej przestrzeni wynika z trzech głównych przyczyn: proces spalania przebiega w zbyt niskiej temperaturze (180-500°C), czas spalania jest krótki oraz cały proces prowadzony bez dostatecznego nadmiaru powietrza. Skutkiem takiego spalania są liczne szkodliwe produkty, np. tlenek węgla (czad), dioksyny, uważane za jedne z najbardziej toksycznych substancji chemicznych, tzw. związki WWA (wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne) o silnych właściwościach rakotwórczych, czy inne niebezpieczne dla zdrowia i środowiska gazy, jak tlenki siarki i azotu oraz chlorowodór. W wyniku niecałkowitego spalania odpadów w niskich temperaturach powstaje również duża ilość drobnych pyłów, które są niezmiernie szkodliwe dla układu oddechowego człowieka z uwagi na bardzo małe wymiary cząstek (na poziomie mikronowym i submikronowym), ponadto są one nośnikami zawartych w odpadach metali ciężkich. Wysoką wartość kaloryczną odpadów tworzyw sztucznych - ponad 40 MJ/kg - można odzyskać w sposób bezpieczny dla zdrowia jedynie w profesjonalnych instalacjach do odzysku energii z odpadów. W tych ściśle kontrolowanych i monitorowanych instalacjach przemysłowych, gdzie temperatura przekracza 1000°C, a odpady przebywają w tej temperaturze odpowiednio długo, aby reakcja spalania mogła przebiec do końca, głównymi produktami spalania są dwutlenek węgla i woda, a niewielkie ilości pozostałych substancji ubocznych są wychwytywane i dezaktywowane w zaawansowanych systemach oczyszczania spalin. W efekcie spaliny opuszczające taki profesjonalny piec spełniają najostrzejsze wymogi emisyjne i nie stanowią zagrożenia ani dla zdrowia ludzi, ani dla środowiska. Przykładami takich instalacji są piece do współspalania, jak np. piece cementowe (odpady częściowo zastępują tu typowe paliwo, takie jak koks czy węgiel), a także zakłady termicznego przekształcania odpadów popularnie zwane spalarniami. *Air Quality in Europe 2019 ( ) **raport GUS ”Ochrona Środowiska 2019”( ) *** Raport „Tworzywa sztuczne w obiegu zamkniętym – analiza sytuacji w Europie” ( Kontakt Fundacja PlasticsEurope Polska Anna Kozera-Szałkowska Telefon : +48 (22) 630 99 03, 695 915 917 Email:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Wybór odpowiedniego systemu kominowego zależy od rodzaju instalowanego kotła gazowego - czy jest on z otwartą, czy z zamkniętą komorą spalania oraz możliwości wbudowania komina. Modernizacja instalacji w starym domu Jeśli budujemy nowy dom, z postawieniem komina nie będzie problemu, może się jednak pojawić, gdy przeprowadzamy modernizację instalacji starego domu. Podejmując decyzję, trzeba również wziąć pod uwagę wymagany przez producenta kotła minimalny przekrój lub średnicę przewodu odprowadzającego spaliny. Przewód spalinowy - bo to właśnie on jest "sercem" komina, w przypadku współpracy z urządzeniem gazowym, musi zapewniać odporność na korozyjne oddziaływanie spalin. Własności takie mają przewody spalinowe wykonane ze stali kwasoodpornej, specjalnych odmian ceramiki bądź tworzyw sztucznych. Natomiast jego obudowa, nazywana popularnie kominem, niestykająca się ze spalinami pełni tylko funkcje ochronną, ociepleniową i dekoracyjną. Z otwartą komorą spalania Takie kotły pracują z naturalnym ciągiem kominowym i muszą mieć zapewniony dopływ powietrza zewnętrznego do pomieszczenia, w którym są zamontowane. Dlatego powinny być instalowane w oddzielnej kotłowni z otworem nawiewnym i tzw. "zetką" - odcinkiem rury w kształcie litery Z zapewniającym dopływ powietrza zewnętrznego. Kupując konkretny system, trzeba upewnić się, czy może on współpracować z kotłem gazowym, gdyż nie wszystkie rury spalinowe są przystosowane do odprowadzania spalin o niskiej temperaturze. Zależnie od tego, czy modernizujemy istniejącą instalację grzewczą, czy wyposażamy w nią nowy dom, możemy wykorzystać różne rozwiązania: Wariant I - podłączenie do istniejącego komina Ze względu na wymaganą odporność na działanie spalin kotła gazowego nie możemy go bezpośrednio podłączyć do kanału spalinowego wykonanego tradycyjnie z cegły. W kominie trzeba umieścić wkład ze stali kwasoodpornej. Średnica wkładu kominowego powinna umożliwiać swobodne jego wprowadzenie do istniejącego kanału kominowego. W przypadku kanałów prostokątnych instalowane są wkłady o przekroju owalnym, gdyż wprowadzenie rur okrągłych znacząco zmniejszyłoby przekrój czynny tego przewodu. Montaż wkładów kominowych nie stwarza specjalnych problemów - połączone poszczególne odcinki rur wprowadza się do komina od góry. Konieczne jest jednak rozkucie komina w miejscu podłączenia kotła, umożliwiające wstawienie trójnika i wyczystki ze zbieraczem skroplin. Jeśli istniejący kanał nie przebiega na całej wysokości pionowo, konieczne będzie wprowadzenie elastycznego wkładu kominowego o odpowiednio dobranej średnicy. Wkłady kominowe, zarówno stalowe, jak i ceramiczne wykorzystuje się również przy budowie nowego komina, ale jest to rozwiązanie uzasadnione jedynie w przypadku zgrupowania wielu kanałów spalinowych, dymowych i wentylacyjnych. Wariant II - komin z elementów prefabrykowanych Kominy z prefabrykatów są wolno stojące (niezwiązane z konstrukcją budynku) i wznoszone z gotowych elementów. Producenci oferują je jako gotowe zestawy z pełnym wyposażeniem lub pojedyncze elementy do samodzielnego kompletowania. Rozwiązanie takie stosuje się głównie w nowo budowanych domach, gdyż wbudowanie takiego komina w istniejący budynek jest dość trudne. Podstawowe części składowe takich kominów to: ceramiczne lub stalowe rury spalinowe o przekroju okrągłym bądź kwadratowym, obudowy zewnętrzne (najczęściej z keramzytobetonu) oraz ewentualnie ocieplenie wkładane między rurę spalinową a obudowę. Niektóre systemy kominowe mają obudowy z wykonanym od razu kanałem wentylacyjnym, co eliminuje konieczność stawiania go oddzielnie. Stalowy komin dwuścienny z ociepleniem z wełny mineralnej. Wariant III - zewnętrzny komin dwuścienny Taki komin stawiany jest najczęściej podczas remontu domu, gdy wewnątrz budynku nie można postawić nowego komina. Składa się z rury dwuściennej, w której wewnętrzny przewód spalinowy ze stali kwasoodpornej otacza rura osłonowa wykonana ze stali nierdzewnej lub aluminium. Między rurami włożona jest izolacja cieplna z wełny mineralnej, chroniąca odprowadzane spaliny przed wychłodzeniem. Komin opiera się na konsoli wsporczej przymocowanej do ściany, a poszczególne odcinki rur dwuściennych łączone są kielichowo z obejmami zaciskowymi. Co kilka metrów komin mocuje się obejmami do muru i wyprowadza ponad dach domu. Z zamkniętą komorą spalania Dzięki odizolowaniu komory spalania od pomieszczenia, w którym zamontowano kocioł i doprowadzeniu powietrza niezbędnego do spalania gazu oddzielnym kanałem, kotły takie mogą współpracować, zarówno z samodzielnym przewodem spalinowym (podobnie jak kotły z otwartą komora spalania), jak i z kominem powietrzno-spalinowym. W przypadku takiego kotła można nawet zrezygnować z komina, wyprowadzając przewód powietrzno-spalinowy przez ścianę domu. Ciąg kominowy wytwarzany jest przez wbudowany w kocioł wentylator, zatem średnica przewodu spalinowego może być mniejsza niż w kotłach z naturalnym ciągiem kominowym i nie ma tu kłopotu z zapewnieniem minimalnej wysokości komina. Jednak w przypadku współpracy kotła z przewodem powietrzno-spalinowym trzeba zwrócić uwagę na maksymalną, dopuszczalną jego długość, zwłaszcza przy ułożeniu poziomym, gdy odprowadzamy spaliny przez ścianę. W przypadku kotła z zamkniętą komorą spalania do wyboru mamy również kilka wariantów: Wariant I - samodzielny przewód spalinowy Taki sposób odprowadzenia spalin możemy wybrać, gdy nie ma możliwości postawienia nowego komina, a w istniejący kanał, np. po kotle węglowym czy niewykorzystywany wentylacyjny możemy wstawić wkład kominowy ze stali kwasoodpornej. Sposób, w jaki przystosujemy przewód spalinowy do współpracy z kotłem gazowym będzie identyczny, jak w przypadku kotłów z otwartą komorą spalania. Musimy jednak zapewnić dopływ powietrza zewnętrznego do kotła, montując na wylocie kotła specjalny adapter rozdzielający kanał spalinowy i powietrzny. Rurę spalinową łączy się z kominem, natomiast powietrzną wyprowadza się na zewnątrz przez ścianę domu. Wariant II - systemowy komin powietrzno-spalinowy Jest to rozwiązanie standardowe w nowo budowanych domach. Taki komin składa się z wewnętrznych kwasoodpornych odcinków rur wykonanych z kamionki lub ceramiki szamotowej, łączonych specjalną zaprawą albo z rury stalowej. Zewnętrzną obudowę stanowią pustaki keramzytobetonowe murowane na zaprawę cementową. Między obudową a rurą wewnętrzną jest pustka powietrzna pozwalająca na doprowadzenie powietrza potrzebnego do spalania. Kominy te nazywane popularnie "turbo" sprzedawane są jako zestawy o określonej wysokości i średnicy. W skład pakietu podstawowego wchodzi zestaw rur wewnętrznych i elementów obudowy, trójnik przyłączeniowy i wyczystka, zaprawa do łączenia rur, drzwiczki wyczystki, przykrycie komina (tzw. czapa), rura wylotowa, zbieracz skroplin, wkładki centrujące oraz nasada rozdzielająca kanał powietrzny od spalinowego. Przekrój przewodu powietrzno-spalinowego. Montaż prefabrykowanych zestawów kominowych jest łatwy, a dołączona instrukcja zmniejsza prawdopodobieństwo popełnienia błędów. Kominy te stawia się jako wolno stojące, niezwiązane konstrukcyjnie ze ścianami budynku, na betonowym podkładzie podłogi na gruncie lub na stropie. Jeśli komin przechodzi przez konstrukcję stropową, otwór w stropie powinien być nieco większy niż zewnętrzne wymiary obudowy. Szczelinę między kominem a stropem wypełnia się materiałem elastycznym. Pustak bazowy ustawia się na wyrównanym podłożu na zaprawie cementowej, podkładając pod niego izolacje z papy. Następnie, zgodnie z instrukcją, montuje się kolejne elementy zestawu zwracając uwagę na wstawienie na odpowiedniej wysokości elementów wyczystki i trójnika przyłączeniowego. W miejscach tych należy w obudowie wyciąć otwory o wymiarach dostosowanych do dołączonych drzwiczek i króćców przyłączeniowych. Murowanie pustaków ułatwia dołączony do zestawu szablon osłaniający kanały w obudowie. Zewnętrzne ścianki komina prefabrykowanego powinny być ocieplone, co zapobiegnie kondensacji pary wodnej, gdyż pod ścianką rury zewnętrznej przepływa zimne powietrze zasysane z zewnątrz. Izolacja termiczna komina ceramicznego. W przypadku adaptacji, np. poddasza na cele mieszkalne czy likwidacji starej kotłowni budowa prefabrykowanego komina może okazać się trudna i możemy wtedy wykorzystać przewody powietrzno-spalinowe. Mogą one służyć jako niezależne kanały kominowe wyprowadzone ponad dach budynku i obudowane wewnątrz domu, np. płytami gipsowo-kartonowymi. Przy niewielkiej średnicy zewnętrznej (120-140 mm) łatwo przeprowadzić je przez strop, gdy modernizujemy system ogrzewania. Przewody powietrzno-spalinowe produkowane są w wersji stalowej (obie rury), jak też w wariancie - rura wewnętrzna - spalinowa wykonana z polipropylenu, a zewnętrzna ze stali. Rury stalowe przystosowane są do współpracy z kotłami kondensacyjnymi o bardzo niskiej temperaturze spalin. Montaż przewodów powietrzno-spalinowych jest bardzo prosty - poszczególne odcinki łączy się kielichowo, mocując w pewnych odstępach przewód do ściany, a na wylocie zakłada nasadkę rozdzielającą wylot spalin i wlot powietrza do spalania. Wariant III - odprowadzenie spalin przez ścianę domu Przepisy dopuszczają wyprowadzenie przewodu powietrzno-spalinowego od kotłów z zamkniętą komorą spalania przez ścianę domu jednorodzinnego, jeśli moc nominalna kotła nie przekracza 21 kW. Wylot takiego przewodu musi znajdować się w odległości nie mniejszej niż 0,5 m od krawędzi okna oraz przesłaniających ryzalitów. Do zamontowania takiego odprowadzenia spalin wykorzystuje się takie same odcinki rur powietrzno-spalinowych, jak przy wyprowadzeniu ich ponad dach, jedynie nasadka wylotowa ma inną konstrukcję. Uwaga! Wyprowadzenie przewodów przez ścianę jest dopuszczalne jedynie w domach wolno stojących. Autor: Cezary JankowskiZdjęcie otwierające: Wienerberger Kremacje, czyli spopielanie zwłok to coraz częściej wybierana forma pochówków. Spalaniem ciał zajmują się specjalistyczne firmy dysponujące krematoriami. Podstawowe wyposażenie krematorium to piece – ich parametry decydują o czasie spopielania i czystości ekologicznej powietrza w okolicy spopielarni. Piece do kremacji – podstawowe informacje Najważniejszą częścią pieca jest komora spalania. To miejsce, do którego wprowadzana jest trumna z ciałem. W Polsce przepisy dotyczące spopielania są dość liberalne i w praktyce oznaczać to może, że spalane są ubrania czy buty wykonane z tworzyw sztucznych. Jeśli piec nie należy do najnowszych, to prawdopodobnie część uwolnionych podczas spalania związków chemicznych przedostanie się do atmosfery. W krajach skandynawskich kremacji poddawane są ciała okryte całunami utkanymi z naturalnych włókien. W komorze spalania temperatura może sięgać nawet do 1000 stopni. Piece kremacyjne nowej generacji mają jeszcze jedną komorę – komorę dopalania, w której dopalają się substancje powstałe podczas spalania ciała. Takie rozwiązanie powoduje, że z pieca nie wydostają się szkodliwe substancje, nie ma dymu ani nie uwalnia się zapach. Całością procesów sterują urządzenia komputerowe. Krematoria – uprzedzenia i fobie Wiele osób nie wyobraża sobie swojego pogrzebu poprzedzonego kremacją. Nie dziwi to ze względu na naszą przeszłość oraz podłoże kulturowe. Słowo „krematorium” wypowiedziane w Polsce kojarzy się z czarnym okresem historii drugiej wojny światowej. Uprzedzenia kulturowe związane są z kościołem katolickim, który wprawdzie kremacji nie zakazuje, ale nie zaleca. Jeśli rodzina osoby wierzącej decyduje się na spopielenie, to musi być ono poprzedzone liturgią ceremonii ostatniego pożegnania. Po spaleniu prochy umieszczone w urnie odprowadzane są dokładnie tak samo, jak ciało podczas pogrzebu tradycyjnego. Niektórzy boją się kremacji, wyobrażając sobie przebudzenie z letargu czy stanu śmierci klinicznej – boją się ognia i bólu. Wszystkie te powody są ważne i jeśli Zmarły przed śmiercią nie opowiadał się za skremowaniem czy wręcz był mu przeciwny, to rodzina nie powinna tego robić. Biorąc jednak pod uwagę względy ekonomiczne i ekologiczne kremacja jest wyborem najlepszym – oszczędność pieniędzy, miejsca, niezanieczyszczanie wód gruntowych. Nie bez znaczenia są koszty utrzymania miejsca w kolumbarium – znacznie niższe od grobu ziemnego oraz łatwość opieki nad takim miejscem spoczynku, co jest istotne gdy rodzina mieszka daleko, albo już jej nie ma. Cena kremacji Piece kremacyjne są kosztownymi urządzeniami, ale cena kremacji nie należy do bardzo wygórowanych. W zależności od miejsca koszt spopielenia to 500 – 900 złotych. Nowoczesne piece do kremacji mają proces spalania nie dłuższy niż godzina. Do tego dochodzi studzenie szczątków oraz ich rozdrabnianie. Rodzina czeka na urnę około 1,5 godziny. Starsze typy pieców pracują nieco wolniej i kremacje mogą trwać nawet około 3 godzin. Spalarnie przeznaczone do unieszkodliwiania odpadów medycznych, zaka??nych, ska??one odpady typu „red bag” (czerwona torba), opatrunków chirurgicznych, testów i urzÄ?dze?? testowych z tworzyw sztucznych oraz innych odpadów. Zapraszamy do obejrzenia filmu z instalacji spalarni medycznej w styczniu 2011 roku w Kanadzie (Ontario) pokazanego w lokalnej stacji telewizyjnej. Film prezentuje ca??o??Ä? lokalnego programu "Wiadomo??ci". CzÄ???Ä? dotyczÄ?ca spalarni zaczyna siÄ? od 10 min 45 sek. Spalarnie medyczne przeznaczone do sprzeda??y g??ównie poza rynkiem Unii Europejskiej. Pojemność m3 (kg)Wydajnośćkg/hWymiary(sz. dĹ‚. wys. ) mm M60 (50) 20 750 x 750 x 2200 P16 (200) 55 1220 x 2000 x 6120 P25 (350) 60 1500 x 2600 x 7700 250M (250) 80 1100 x 2100 x 3500 P60 M1 (350) 100 1280 x 1880 x 7700 Katalog Inciner8

piece do spalania tworzyw sztucznych