- jest osowiała, niczym się nie interesuje na nikogo widok się nie cieszy, - cały czas leży jak wstanie to zdarza się że tylne łapki nie wytrzymują ciężaru i się przewraca, - bardzo dużo się ślini, jest to gęsta, ciągnąca się wydzielina, - wodę pije, mocz oddaje (kolor normalny) Przyczyna jej wystąpienia jest nieznana, ale nadal powoduje krótkie łapy u połowy miotu kota z tym genem. Kot munchkin nie jest uznany przez większość związków felinologicznych. W 1994 roku amerykańska TICA zaakceptowała nową rasę i jest to dotychczas jedyna organizacja, która postawiła na ten krok. Jeśli tylne łapy Twojego kota nagle przestały działać, może to czasem oznaczać zakrzep krwi, infekcję lub udar. Koty są dobre w ukrywaniu faktu, że coś ich boli. Jest to ewolucyjna adaptacja mająca na celu zapobieganie zauważeniu chorego i bezbronnego kota przez drapieżniki. Rdzeniowy zanik mięśni u kota to poważna choroba genetyczna. Cierpią na nią koty rasy maine coon. Jeśli jesteś opiekunem takiego mruczka lub planujesz nim być, koniecznie zapoznaj się z informacjami o tym schorzeniu. Czym jest rdzeniowy zanik mięśni u kota? Rdzeniowy zanik mięśni u kota, inaczej SMA, to choroba genetyczna Weterynarz, który kontroluje kicię co trzy miesiące podczas odrobaczania, nie wykazuje chęci do dyskusji na temat zabiegu usunięcia nadmiernie wyrośniętego (czy raczej zrośniętego z dwóch) paznokcia w drugiej łapie. Druga tylna łapka ma cztery palce, z czego jeden jest zrośnięty z dwóch: jest większa poduszka i wysunięty prawie Translations in context of "tylne kończyny" in Polish-English from Reverso Context: Łapy tylne kończyny są bardzo kompaktowe. . Odpowiedzi xeixs odpowiedział(a) o 18:16 Oczywiście, że weterynarz, sprawdź u innych może mają inny cennik i znajdziesz coś taniej. Nie macie pewności że jest złamana skoro tylko to było telefonicznie. Niech go chociaż obejrzy:) Zolza ;3 odpowiedział(a) o 18:24 Najlepszym wyjściem jest iść do weterynarza...Jeśli to złamanie to noga może się krzywo zrosnąć ,i sprawiać będzie kotu ogromny ból. Znajdź innego wet. lub idź z nim chociaż na obejrzenie. Myślę ,że pomogłam ;) blocked odpowiedział(a) o 19:57 To jest coś poważnego i najlepiej żeby już to załatwić. Przecież kotek cierpi. Zapytaj weterynarza o odroczenie płatności. Kotek by mógł mieć teraz operacje a dopiero zapłacicie po 2 tygodniach. Albo rozłóżcie to na raty. POPYTAJCIE SIĘ WETA! Najlepszą opcją jest pójście do weterynarza. Zadzwoń do kilku pobliskich i porównaj ceny, może znajdzie się coś tańszego. Kilka dni temu miałam podobny porzypadek z moim kotem. Po 2 dniach samo przeszło. Ale gdy ból nie ustąpi albo co gorsza się nasili zachęcam odwierdzić weterynarza. Powiedz rodzicom, ze biorąc kota zoobowiązują sie także na koszty leczenia i opieki weterynaryjnej. Uważasz, że ktoś się myli? lub Cały proces czajenia się w trawie, skradania po okolicy, atakowania i zjadania mniejszych zwierząt zdarza się kotom tylko wówczas, gdy faktycznie są głodne. Zazwyczaj jednak Twój kot będzie traktował polowanie bardziej jak rozrywkę, która niekoniecznie zakończy się w tak przykry dla ofiary sposób. Jak złapać mysz Pierwszym krokiem podczas polowania jest grasowanie po swoim terytorium. Po pewnym czasie kot wybiera odpowiednie miejsce na zasadzenie się i cierpliwie czeka. Gdy tylko pojawi się potencjalna ofiara, kot rozpoczyna podchody, wykorzystując każdą możliwą kryjówkę. Miejsce, z którego można przystąpić do bezpośredniego ataku, znajduje się kilka metrów od celu. Oczy kota śledzą każdy ruch ofiary, a jego tylne łapy powoli się wycofują. Ogon jest wyprostowany i skierowany do tyłu. W końcu kot rozpoczyna bieg przed siebie. Skok Większą część pracy podczas skoku wykonują tylne łapy, podczas gdy przednie mogą zająć się chwytaniem ofiary. Oznacza to, że kot może również odpowiednio reagować na próby ucieczki i poruszać się w odpowiednim kierunku. Skacząc z wysokości, kot zazwyczaj ląduje tuż przed ofiarą, szybko ją chwyta i mocno trzyma, używając do tego pazurów. Małe zwierzęta często dokonują żywota na miejscu, lecz zdarza się, że koty puszczają swoje ofiary, aby zapolować jeszcze raz. Po kilku rundach myśliwi odpuszczają, jakby nieco znudzeni całą zabawą. Jeśli ofiara jest zbyt wyczerpana i nie jest w stanie uciec, kot może wziąć ją do pyska i przynieść swojemu właścicielowi, który, w oczach kota, potrzebuje każdej możliwej pomocy! Chcesz sprawić kotu fajną wędkę dla kota? Zapraszamy do zakupów w sklepie internetowym dla zwierząt zooplus! Przez aktualizacja dnia 18:58 Łysienie u kota może być symptomem choroby, zarówno dermatologicznej, jak i o innym podłożu. Nie należy jednak zapominać, że nadmierna utrata włosów może być skutkiem stresu. Silny stres u kota często przejawia się nadmierną pielęgnacją sierści, która prowadzi do ubytku włosów w danym miejscu. Zanim jednak lekarz zdecyduje się na postawienie diagnozy o psychogennym podłożu łysienia u kota, należy koniecznie wykluczyć inne choroby, które mogą to łysienie powodować. Choroba może być bezpośrednią przyczyną łysienia (np. zaburzenia, na tle których kot traci włosy) bądź skłaniać zwierzę do intensywnego wylizywania, a nawet wygryzania futra pod wpływem świądu bądź bólu. Wykluczenie podłoża medycznego, aby na końcu przejść do możliwych powodów psychogennych, jest bardzo ważne. W jednym z badań wykazano, że aż 75% przypadków łysienia u kota wynika z chorób somatycznych, 15% z przyczyn mieszanych (np. zmiany behawioralne na tle bólu wywołanego chorobą), a tylko 10% z przyczyn stricte behawioralnych. Jeżeli jednak w otoczeniu kota nastąpiły jakieś zmiany, które wyraźnie mogą wskazywać na silny stres zwierzęcia, należy zgłosić ten fakt lekarzowi. Łysienie u kota: możliwe przyczyny Choroby skóry Zarówno choroby skóry, jak i na przykład alergie, mogą wywoływać u kota silny świąd. Jak rozróżnić schorzenia, które w podobny sposób prowokują kota do drapania czy wylizywania swędzących partii ciała? W przypadku schorzeń skórnych zwykle, poza zmianami wtórnymi wywołanymi wylizywaniem, drapaniem, wygryzaniem, ogniskami zapalnymi, możemy dostrzec zmiany pierwotne, wynikające już z samej choroby. Może to być zaczerwienienie skóry, grudki, krostki. Tego rodzaju zmiany skórne mogą sugerować na przykład bakteryjne ropne zapalenie skóry. U kotów jest ono raczej rzadkie, występujące raczej wtórnie, na skutek innych schorzeń wywołujących świąd, jak AZS lub alergia pokarmowa. Do objawów należą wyłysienia w drapanych miejscach, krostki i grudki, nadżerki, strupy, owrzodzenia. Choroby pasożytnicze i grzybicze Częstą przyczyną zmian zapalnych skóry jest obecność pasożytów. Ugryzienia pcheł wywołują bardzo często reakcję alergiczną – wiele zaatakowanych przez pchły zwierząt cierpi na alergiczne pchle zapalenie skóry. Przyczyną łysienia u kota może być również grzybica. W celu potwierdzenia lub wykluczenia grzybicy pobiera się zeskrobinę ze skóry kota i wysyła do laboratorium. Niektóre grzyby wykrywalne są także w gabinecie weterynaryjnym, np. wykazują fluorescencję pod lampą Wooda. Najczęstszym winowajcą jest grzyb Microsporus canis, ale również inne gatunki mogą zaatakować kota. Grzybica wcale nie musi wywoływać silnego świądu, ale często powoduje łysienie, a także rumień czy łuszczenie się skóry. Grzyby najczęściej atakują głowę, szyję i łapy, ale mogą pojawić się i w innym miejscu, np. na brzuchu, u nasady ogona. Dermatofitoza, czyli powierzchowne zakażenie grzybicze skóry, należy do pierwszych schorzeń, jakie należy wykluczyć podczas diagnozowania zmian skórnych u kota. Choć kojarzy się raczej z chorobami skóry u psów, nużyca wywołana przez nużeńca (małego pajęczaka z rzędu roztoczy) może zaatakować także kota. Nużeniec bytuje stale w mieszkach włosowych i gruczołach łojowych, a chorobę wywołać może chociażby w momencie spadku odporności u kota. Zwykle chory na nużycę kot łysieje przy uszach, na pyszczku, na brodzie, szyi, łokciach. Choroby alergiczne Oprócz reakcji alergicznej na substancję znajdującą się z ślinie pcheł, u kota mogą pojawić się odpowiedzi układu immunologicznego na inne czynniki. Objawem alergii bardzo często jest świąd o zmiennym natężeniu, prowadzący do nadmiernego wylizywania sierści, wzmożonego drapania, a w skrajnych przypadkach do samookaleczania się zwierzęcia. Coraz częściej mamy do czynienia z alergiami pokarmowymi – nie tylko u ludzi, ale i u zwierząt. Choć alergia pokarmowa może objawiać się zaburzeniami trawiennymi, np. biegunką, jednak zdecydowanie najczęściej występują u kotów objawy skórne tego schorzenia. Jeśli objawy nie mają charakteru sezonowego oraz wykluczono grzybicę, obecność pasożytów i inne przyczyny podobnych zmian, należy wdrożyć u kota dietę eliminacyjną, zaczynając od pokarmów uznawanych za najmniej alergizujące, najlepiej rzadko obecne w dotychczasowej diecie. Należą do nich np. jagnięcina, struś. Do najczęstszych należą alergia na zboża obecne w wielu karmach, na białko kurze, ale mogą się pojawić reakcje także na inne źródła białka i inne składniki pokarmowe. W diecie eliminacyjnej, jeśli nie przyrządzamy posiłku samodzielnie (np. BARF), zaleca się podawanie karm monobiałkowych. Atopowe zapalenie skóry dość często (w ok. 1/3 przypadków) towarzyszy alergii pokarmowej, ale może występować także niezależnie. Atopia jest chorobą wrodzoną i polega na nadwrażliwości na określony alergen środowiskowy. Mogą należeć do nich roztocza kurzu domowego, rzadziej pleśń czy pyłki kwiatów. Atopia występuje u młodych kotów, średnio w wieku od 6 miesięcy do 3 lat. Miejscowe łysienie u kota może być wywołane alergią kontaktową (np. reakcją na środek przeciwpchelny) czy chociażby reakcją na ugryzienie owadów latających. Choroby dróg moczowych Przyczyną bardzo wielu zmian w zachowaniu kota mogą być choroby dróg moczowych. Jeśli kot łysieje na brzuchu, może być to oznaka takiego schorzenia. Również gdy kot łysieje na tylnych łapach, diagnoza często jest podobna (zwykle łysa partia obejmuje dół brzucha oraz wewnętrzną stronę ud). Kot cierpiący na zapalenie pęcherza, obecność kryształów w moczu itp. schorzenia może wylizywać intensywnie dół brzucha w reakcji na ból odczuwany w tych okolicach. Warto zaobserwować, czy kot nie przybiera pozycji bólowej podczas oddawania moczu, czy w moczu nie ma krwi, czy ma problemy z oddaniem moczu lub zaczął załatwiać się poza kuwetą? Do diagnozy potrzebne będzie pobranie próbki moczu do badania, a także badanie krwi (poziom kreatyniny pokaże, jak funkcjonują nerki). Zmiany hormonalne Łysienie u kota może występować także na tle hormonalnym (np. nadczynność kory nadnerczy, nadczynność tarczycy), w związku z chorobą autoimmunologiczną (np. pęcherzycą liściastą świetnie „udającą” schorzenia na tle alergicznym), reakcją na niektóre leki, niewydolnością nerek czy łojotokiem (nadprodukcją sebum, prowadzącą do zatykania mieszków włosowych). Jeśli kot łysieje na ogonie, skroniach, podbródku i zauważymy objawy przetłuszczania się sierści, łojotok może być prawdopodobną przyczyną. Starzenie się Jeśli stary kot łysieje, przyczyną może być jedna z chorób, których prawdopodobieństwo wystąpienia wzrasta wraz z wiekiem, np. niektóre nowotwory, schorzenia hormonalne, autoimmunologiczne, niewydolność nerek, mocznica. Staruszek może mieć też słabszą odporność niż młodsze koty, stąd jest bardziej podatny na choroby zakaźne, w tym skórne, np. grzybice. Łysienie zawsze jest powodem do niepokoju – koci staruszek może mieć sierść gorszej kondycji, matową, ponieważ nie poświęca już tyle czasu na toaletę, ale nie powinna ona nadmiernie wypadać. Kot łysieje z powodu złej diety Bywa, że nadmierne wypadanie sierści oraz jej ogólnie zła kondycja (okrywa włosowa traci blask, sierść jest matowa i zmierzwiona) jest skutkiem nieprawidłowej diety, zbyt ubogiej w potrzebne kotu składniki. Na kondycję sierści wpływ ma przede wszystkim biotyna, a ponadto witaminy B2 i B6, kwasy omega-3 i omega-6, cynk. Możemy uzupełnić niedobór tych składników, stosując suplementy poprawiające kondycję sierści. Jeśli chodzi o suplementację pojedyncznych składników, źródłem kwasów omega dla kotów jest olej z łososia, a witamin z grupy B – drożdże browarnicze. Przyczyny behawioralne łysienia kotów ©Shutterstock Stres może wywołać wzmożone wypadanie włosów – to oczywiste. Wystarczy spojrzeć, jak wiele kotów gubi mnóstwo sierści na weterynaryjnym stole. Taka reakcja należy jednak do „jednorazowych” – łysienie natomiast może być jednym ze skutków chronicznego stresu. Zestresowany zwierzak wylizuje uporczywie czy nawet wygryza wybrane miejsce; prowadzi to do utraty sierści w tych partiach skóry, a nawet powstawania ranek i zmian zapalnych. Pamiętaj, że stres u kota może być wynikiem sytuacji, które niekoniecznie – z ludzkiego punktu widzenia – przychodzą nam od razu do głowy. Wiele kotów źle znosi zmiany w swoim otoczeniu, np. przemeblowanie. Do sytuacji stresogennych należą także pojawienie się nowych domowników (partnera, dziecka, zwierzęcia) lub utrata domownika (śmierć opiekuna lub innego domownika, rozwód, śmierć innego zwierzęcia w domu), przeprowadzka, remont, zmiany rozkładu dnia (zwłaszcza wiążące się z poświęcaniem kotu mniejszej ilości czasu), konflikty między kotami w domu. Jak wspomniałam, stres i łysienie mogą pojawić się wtórnie w związku z chorobą i związanym z nią bólem. Terapia zależy tu od konkretnej przyczyny problemu, którą należy zidentyfikować. Stres u kota można obniżać w tym czasie np. łagodnymi, ziołowymi środkami uspokajającymi czy feromonami. Myślisz, że wiesz wszystko na temat łap Twojego kota? Możesz się zdziwić. Okazuje się bowiem, że ta część ciała pupila kryje sporo ciekawych tajemnic. W tym artykule je odsłonimy i zmobilizujemy Cię do bliższego przyjrzenia się kocim łapom. Są naprawdę fascynujące! Koty też zostawiają odciski palców Taką rolę pełnią gruczoły łojowe, które zostawiają unikalny zapach kota, dzięki czemu zwierzak może z łatwością zaznaczyć swoją obecność na danym terytorium. Między innymi z tego powodu wiele kotów w bardzo charakterystyczny sposób ugniata różne przedmioty. Chodzi o wysłanie sygnału: „Uwaga, byłem tu, to moje terytorium!”. Kocie łapy są zaopatrzone w dużą ilość gruczołów zapachowych, które znajdują się dokładnie między poduszkami. Nie miej więc złudzeń: Twój kot wybiera sobie ścieżki zgodnie z precyzyjnym kluczem. A jeśli powiemy Ci, że Twój kot nie chodzi na łapach... Zaskoczony? A jednak! Okazuje się, że koty są gatunkiem tzw. palcochodnym, czyli stąpają na palcach, a nie na całych stopach (w przeciwieństwie do chociażby człowieka). Kot nie opiera się jednocześnie na palcach i pięcie – korzysta wyłącznie z tych pierwszych. Między innymi dzięki temu zwierzęta te potrafią się poruszać w sposób niemal bezszelestny i są tak doskonałymi łowczymi. Miękkie poduszki nie takie delikatne Choć poduszki na kocich łapach mogą się wydawać bardzo delikatne, to w rzeczywistości są niesamowicie odporne na wszelkiego rodzaju uszkodzenia. To dzięki nim kot tak sprawnie porusza się w trudnym terenie i może wykonywać bardzo dalekie skoki z odpowiednią amortyzacją stawów. Cechą szczególną kocich poduszek jest to, że zostały one wyposażone w mnóstwo receptorów dotykowych. Dzięki temu zwierzak z łatwością ocenia, po czym stąpa. Potrafi określić ukształtowanie terenu, ale nie tylko. Przy pomocy łap sprawdza też, czy jego ofiara jest już gotowa do zjedzenia, czy może jeszcze trzeba ją „dobić”. Warto wiedzieć Kocie poduszki nie są natomiast odporne na niską i wysoką temperaturę, dlatego kot stąpając po rozgrzanym asfalcie może się z łatwością poranić. Chodzenie po śniegu i lodzie nie sprawia mu natomiast żadnej przyjemności. Kocie łapy się pocą O tym także wielu właścicieli nie wie. Okazuje się, że kocie łapy są zaopatrzone w gruczoły potowe, które uaktywniają się przede wszystkim w momencie, gdy zwierzę odczuwa silny stres. To dlatego Twój kociak zostawia mokre ślady podczas wizyty u weterynarza. Dla wielu ciekawostką będzie również fakt, że poduszki kocich łap mogą mieć różny kolor. Zależy to od umaszczenia zwierzęcia. U czarnych kotów poduszki są ciemne (czarne lub brązowe), u białych różowe, u rudych rudawe, a u łaciatych są wielokolorowe. Kiedy kot wskakuje na twoje kolana, możesz od czasu do czasu poczuć przeszywający chłód. Może się to wydawać dziwne, z uwagi na to, że koty mają wyższą temperaturę ciała niż ludzie. Skąd zatem te lodowate poduszeczki? Czy jest się czym martwić, gdy łapki kota są zimne? Wrażliwe łapki Wiele kotów domowych nie pozwala ludziom dotykać swoich łapek. Kończyny stanowią dla kota pierwszą linię obrony przed wrogiem, dlatego są tak wrażliwe i zdaniem kota powinny być stale gotowe do obrony. Czasami jednak podczas relaksu uda nam się je potarmosić. Mruczek, który jest zrelaksowany, może przez pewien czas tolerować taką formę kontaktu. To również dowód na to, że nie uważa cię za kogoś, kto zagraża jego bezpieczeństwu. Ale właśnie wtedy możemy łapki obejrzeć i sprawdzić, czy nie są zbyt wyziębione. Gdy łapki kota są zimne… Prawidłowa temperatura kociego ciała waha się w granicach 38-39 stopni Celsjusza. Niepokój może wzbudzić temperatura wynosząca powyżej 39,5 stopni C lub niższa niż 37,5 stopni C. Ciepłotę ciała możemy sprawdzić za pomocą termometru lub po ocenie temperatury uszu i kończyn. Stwierdzanie jej po kocim nosku nie jest absolutnie miarodajne. Stale zimne łapki i uszy mogą być alarmem, że koci organizm nie jest do końca sprawny. Temperatura kocich łapek jest wynikiem przepływu krwi w organizmie. Jeśli te stale są lodowate, może to wskazywać na problemy z krążeniem. Krew nie dociera do kończyn z różnych powodów. To oznaka na przykład złego stanu zdrowia lub różnego rodzaju obrażeń. Inne prawdopodobne przyczyny to: zakrzepy, choroby serca, niskie ciśnienie krwi, hipotermia lub skutki uboczne przyjmowania leków. 1. Hipotermia Hipotermia (niebezpiecznie niska temperatura ciała) jest najczęstszym powodem zimnych łap u kotów. Ma trzy etapy: łagodny, umiarkowany, ciężki. Hipotermia może wystąpić, gdy kot jest narażony na bardzo niskie temperatury przez dłuższy czas. Utrzymaniu pożądanej ciepłoty ciała nie pomaga także mokre futro, szczególnie długie. Oprócz zimnych łap, najczęstszymi znakami ostrzegawczymi są: dreszcze, płytki oddech, wolne tętno, rozszerzone źrenice, senność i letarg. Kot z hipotermią musi być stopniowo rozgrzewany. 2. Niskie ciśnienie krwi i niedoczynność tarczycy Niskie ciśnienie krwi jest stosunkowo rzadkie u kotów. Może to być efekt uboczny innych przypadłości. W niektórych przypadkach jest to dziedziczone po rodzicach. Innym powodem, dla którego łapki kota są zimne, bywa niedoczynność tarczycy. 3. Choroby serca Kocie choroby serca (kardiomiopatia) dzielą się na cztery kategorie. Kardiomiopatia przerostowa (HCM): mięśnie serca gęstnieją, przez co mniej krwi przepływa przez organizm, a tym samym mniej krwi dociera do łap. Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM): mięśnie serca stają się cienkie, rozciągają się, co prowadzi do dysfunkcji – zazwyczaj skutkuje niewydolnością serca, sprawia, że przepompowuje ono mniejszą ilość krwi. Kardiomiopatia restrykcyjna (RCM): ściana serca staje się sztywna, krew nie może dotrzeć do serca, aby mogła być pompowana wokół ciała. Kardiomiopatia pośrednia (ICM): jest to połączenie HCM i DCM. Niewydolność serca może być trudna do zdiagnozowania w domu. Wielu opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że ich koty chorują na serce, dlatego tak ważne są regularne profilaktyczne badania naszego pupila. 4. Skrzepy Skrzepy krwi są najczęściej spowodowane problemami z sercem lub otyłością. Najważniejsze, aby ustalić przyczynę zakrzepicy i to na niej się skupić. Skrzepy usuwa się za pomocą leków rozrzedzających krew. 5. Reakcja alergiczna Jeśli twój kot ma zimne łapy przez dłuższy czas po szczepieniu, może to być reakcja alergiczna.

słabe tylne łapy u kota